“ใครก็ได้ ช่วยฉันด้วย...” สามีที่ชอบใช้ความรุนแรง แรงกดดันจากแม่สามี ความโดดเดี่ยวในที่ทำงาน เพื่อนสนิทถูกทิ้งไว้ที่บ้านเกิด ไม่มีใครให้ระบายความในใจ ไม่มีที่พึ่งพิงทั้งที่บ้านและที่ทำงาน... เหล่าแม่บ้านผู้โดดเดี่ยวเหล่านี้จึงเริ่มใช้แอปหาคู่โดยไม่ตั้งใจ ที่นั่นพวกเธอได้พบกับชายวัยกลางคน เขาขาดความสุภาพ ต้องการมีเพศสัมพันธ์ทันทีหลังจากพบกัน ไม่มีเงินทองและไม่มีความทะเยอทะยาน สิ่งที่เขามีก็คือร่างกายที่น่าเกลียด อ้วน และขี้เกียจ เขาเป็นตัวอย่างของความไม่น่าดึงดูด และพูดตามตรง เขาไม่ใช่สไตล์ที่พวกเธอต้องการเลย แต่ก่อนที่พวกเธอจะรู้ตัว ความร่าเริงและความใจดีของชายคนนั้นก็ค่อยๆ เยียวยาพวกเธอ “ผู้ชายแบบนั้นมีอะไรดีนักหนา?” พวกเธอรู้ว่าทุกคนพูดถึงเขาแบบนั้น แต่พวกผู้หญิงเหล่านั้นก็หลอกตัวเองว่า “มีแต่ฉันเท่านั้นที่เข้าใจเขา” “มีแต่เขาเท่านั้นที่เข้าใจฉัน” และพวกเธอก็พึ่งพาเขาจนมองข้ามทุกสิ่งรอบตัวไป ชายคนนั้นซ่อนธรรมชาติที่แท้จริงของเขาไว้ และยังคงชวนผู้หญิงเหล่านั้นมาพบกันอีกเรื่อยๆ คำพูดหวานๆ ที่เขาพูดอาจเป็นคำโกหกทั้งหมด แต่พวกเธอก็ไม่อาจต้านทานความเหงาได้ พวกเธอรู้ตัวว่าทำผิดพลาด แต่ก็หนีพ้นบึงนี้ไปไม่ได้ เรื่องราวแห่งความสิ้นหวังที่เขียนโดยหญิงที่แต่งงานแล้วสามคน